دوستداران آن حضرت و عشاق اهل بیت تسلیت عرض میکنم.

فقط يه جمله بگم :

آقا جان خيلي ها مي گن امام حسين (ع) غريبه ،‌ امام رضا (ع) يا ائمه بقيع (ع) غريبن . حالا من مي خوام بگم : امام حسين و امام رضا و ائمه بقيع (ع) همشون زائر دارن و يك مياد سلام بده و زيارت كنه اما اونايي كه سامرا رفتن مي دونن من چي مي گم ...سامرا خالي از زائره ...

صلوات

***

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حضرت امام حسن عسكري(ع):

امام حسن عسکری (ع ) در سال 232هجری در مدينه چشم به جهان گشود .

مادر والا گهرش سوسن يا سليل زنی لايق و صاحب فضيلت و در پرورش 

فرزند نهايت مراقبت راداشت ، تا حجت حق را آن چنان که شايسته است پرورش دهد .

اين زن پرهيزگار در سفری که امام عسکری (ع ) به سامرا کرد همراه امام بود و

در سامرا از دنيا رحلت کرد . کنيه آن حضرت ابامحمد بود .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

صورت و سيرت امام حسن عسكري (ع):

امام يازدهم صورتی گندمگون و بدنی در حد اعتدال داشت .

ابروهای سياه کمانی ، چشمانی  درشت و پيشانی گشاده داشت .

دندانها درشت و بسيار سفيد بود .

خالی بر گونه راست داشت .

امام حسن عسکری (ع ) بيانی شيرين و جذاب و شخصيتی الهی باشکوه و وقار و

مفسری بي نظير برای قرآن مجيد بود .

راه مستقيم عترت و شيوه صحيح تفسير قرآن را به مردم و به ويژه برای اصحاب بزرگوارش -

در ايام عمر کوتاه خود - روشن کرد . 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 شهادت امام حسن عسكري (ع):

شهادت آن حضرت را روز جمعه هشتم ماه ربيع الاول سال 260هجری نوشته اند .

در کيفيت وفات آن امام بزرگوار آمده است : فرزند عبيدالله بن خاقان گويد روزی برای پدرم

( که وزير معتمد عباسی بود ) خبر آوردند که ابن الرضا - يعنی  حضرت امام حسن عسکری -

رنجور شده ، پدرم به سرعت تمام نزد خليفه رفت و خبر را به خليفه داد .

خليفه پنج نفر از معتمدان و مخصوصان خود را با او همراه کرد .

يکی از ايشان نحرير خادم بود که از محرمان خاص خليفه بود ، امر کرد ايشان را که پيوسته

ملازم خانه آن حضرت باشند ، و بر احوال آن حضرت مطلع گردند .

و طبيبی را مقرر کرد که هر بامداد و پسين نزد آن حضرت برود ، و از احوال او آگاه شود .

بعد از دو روز برای پدرم خبر آوردند که مرض آن حضرت سخت شده است ، و ضعف بر او

مستولی گرديده . پس بامداد سوار شد ، نزد آن حضرت رفت و اطبا را - که عموما اطبای 

مسيحی و يهودی در آن زمان بودند - امر کرد که از خدمت آن حضرت دور نشوند و

قاضی القضات ( داور داوران ) را طلبيد و گفت ده نفر از علمای مشهور را حاضر گردان که

پيوسته نزد آن حضرت باشند . و اين کارها را برای  آن مي کردند که آن زهری  که به آن

حضرت داده بودند بر مردم معلوم نشود و نزد مردم ظاهر سازند که آن حضرت به مرگ خود از

دنيا رفته ، پيوسته ايشان ملازم خانه آن حضرت بودند تا آنکه بعد از گذشت چند روز از ماه ربيع

الاول سال 260 ه . ق آن امام مظلوم در سن 29سالگی از دار فانی به سرای باقی رحلت

نمود . بعد از آن خليفه متوجه تفحص و تجسس فرزند حضرت شد ، زيرا شنيده بود که فرزند

آن حضرت بر عالم مستولی  خواهد شد ، و اهل باطل را منقرض خواهد کرد ... تا دو سال

تفحص احوال او مي کردند ... . اين جستجوها و پژوهشها نتيجه هراسی بود که معتصم

عباسی و خلفای قبل و بعد از او - از طريق روايات مورد اعتمادی که به حضرت رسول الله

(ص ) مي پيوست ، شنيده بودند که از نرگس خاتون و حضرت امام حسن عسکری فرزندی

پاک گهر ملقب به مهدی آخر الزمان - همنام با رسول اکرم (ص ) ولادت خواهد يافت و تخت

ستمگران را واژگون و به سلطه و سلطنت آنها خاتمه خواهد داد . بدين جهت به بهانه های 

مختلف در خانه حضرت عسکری (ع ) رفت و آمد بسيار مي کردند ، و جستجو مي نمودند تا از

 آن فرزند گرامی اثری بيابند و او را نابود سازند . به راستی داستان نمرود و فرعون در ظهور

حضرت ابراهيم (ع ) و حضرت موسی  (ع ) تکرار مي شد .

حتی قابله هايی  را گماشته بودند که در اين کار مهم پی جويی  کنند .

 اما خداوند متعال حجت خود را از گزند دشمنان و آسيب زمان حفظ کرد ، و همچنان

نگاهداری خواهد کرد تا مأموريت الهی خود را انجام دهد . باری ، علت شهادت آن حضرت را

سمی مي دانند که معتمد عباسی در غذا به آن حضرت خورانيد و بعد ، از کردار زشت خود

پشيمان شد . بناچار اطبای مسيحی و يهودی که در آن زمان کار طبابت را در بغداد و سامره به

 عهده داشتند ، به ويژه در مأموريتهايی که توطئه قتل امام بزرگواری مانند امام حسن

عسکری (ع ) در ميان بود ، برای معالجه فرستاد . البته از اين دلسوزيهای ظاهری هدف

ديگری  داشت ، و آن خشنود ساختن مردم و غافل نگهداشتن آنها از حقيقت ماجرا بود .

بعد از آگاه شدن شيعيان از خبر درگذشت جانگداز حضرت امام حسن عسکری  (ع ) شهر

سامره را غبار غم گرفت ، و از هر سوی صدای ناله و گريه برخاست .

مردم آماده سوگواری و تشييع جنازه آن حضرت شدند .