دو داستان از  نیمه شعبان سالهای ۸۵ و ۸۶ رو می خوام براتون بگم :

سال 1385 من محل كار بودم و كارم طوري بود كه مرخصي نمي تونستم بگيرم براي همين چون نيمه شعبان روز شنبه مي شد مونده بودم چيكار كنم ...آخه من يه شهر ديگه كار مي كنم براي همين دير به دير به قم سر مي زنم ...كارم گير بود شب شده بود رفتم بيرون از شهر تو جنگل و زير يه درخت بلوط به ماه خيره شدم ....نمي دونم چي شد كه اشكانم گونه هامو بوسه زدن و سرازير شدن ..مي دوني چي حس مي كردم ...حس مي كردم كه آقا ما رو ديگه قبول نداره كه دعوتمون نمي كنه ..فكر مي كردم اينقدر زير بار گناه غرق شدم كه سعادت حتي ديدن جمكران آقا رو ندارم ..اون شب خيلي با خودم كلنجار رفتم تا اينكه روز جمعه شد و من سر كار بودم . از مديرمون درخواست مرخصي كردم ولي ايشون رد كرد ...من حتي دو روز خواستم كه برم و يك ساعت جمكران باشم و بعدش برگردم بازم قبول نكرد . تا اينكه آقا رو واسطه قرار دادم و مديرمون بعد از چند ساعت وقتي كه ديد من گوشه اي كز كردم و كار نمي كنم بهم گفت كه برم واييي نمي دوني چقدر خوشحال شدم اومدم تو ترمينال .بازم گير اومدم ...هيچ ماشيني به سمت قم حركت نمي كرد براي همين بازم آقا رو واسطه كارم كردم و خودروي سواري من جور شود .اون روز حاضر بودم 50 هزار تومان بدم تا قم برم . منو تا يه مسيري برد و بعدش تو يه شهر ديگه سوار اتوبوس تهران شدم ..اومد م ترمينال آزادي و سريع به سمت ترمينال جنوب حركت كردم خيلي ذوق داشتم تازه به جاي دو روز يك هفته مرخصي بهم داده بودن .

تو ترمينال جنوب باز مشكل ماشين داشتم ...سواري كه نگو كم كمش  7 تا 12 هزار تومان بود ساعت حول حوش 11 صبح شده بود منم تو صف اتوبوسهاي قم رفتم يه صف طويل از عاشق هاي مهدي (عج).!!

ديدم صاحب اتوبوس صدا ميزنه قم يه نفر و كسي جلو نميره ...همه با خونوادهاشون بودن و منم سريع رفتم جلو و سوار شدم ....

اولش رفتم خونه يه دوش گرفتم .....(حالا روز ميلاد بود) و پاي پياده به سمت جمكران راه افتادم ...از خونه ما تا جمكران حدود يك ساعت طول ميكشه . جالب بود تو راه زائراي عاشق و پاهاي برهنه و دعا و نوا .... بعضي ها هم تو راه شربت و شيريني ميدادن و بعضي هم دعاي فرج مي خوندن منم از كنار همشون رد مي شدم و اشكانم سراسر راه جاري بود نه براي خودم بلكه برا ياران مهدي (عج) باور كن با اين وضع آشفته جامعه وقتي كه اين مردم عاشق رو ميديدم بي اختيار گريه مي كردم . نماز ظهر و عصر مسجد بودم . جمكران غرق شادي و سرور شده بود . دور مسجد از بس خودرو پارك شده بود كه جاي سوزن انداختن نبود .باور كنيد حتي بعد از اينكه به سمت خونه برگشتم هيچ خستي در وجودم احساس نمي شد با وجود خستگي تو راه و پياده روي دو طرفه اون  روز بنده بازم اشتياق زيادي داشتم كه مجددا به جمكران برم براي همين هفت رو مرخصيم را هر روز به حرم بي بي حضرت معصومه(س)و  يك روز در ميان به جمكران مي رفتم . خب اينم سعادتي بود كه آقا نصيب بنده حقير كرد و تو اون سال خدمتشون رفتيم .

داستان نيمه شعبان ۱۳۸۶:

تو اين سال من رو پرو‍‍ژه راه آهن همدان –سنندج كار مي كردم (مهندس ناظر – و مسئول دستگاه اطلس ) ( دستگاه اطلس يك كمپرسور فشار باد هستش كه وصل به مته هاي سوراخ كن ميشه و قيمت اون هم حدود 300 ميليون تومنه و بعد از خرابي فقط با اتصال به كابل يو اس بي و اينترنت توسط شركت سازندش تو كشور ديگه تعمير ميشه ) خلاصه منم هر پنجشنبه غروب بالاي گردنه صلوات آباد ( 15 كيلومتري شهر سنندج )‌مي رفتم و به آقا فكر مي كردم و با غروب خورشيد منتظر بزرگترين خورشيد  و منجي عالم بودم . تا اينكه شيفت من طوري شده بود كه نمي تونستم برم خونه . يعني نيمه شعبان من پر!!!!

خلاصه دلمو زدم به دريا و بازم  از آقا مدد خواستم .  اون دوستي كه بايد شيفتش با من عوض مي شد دو روز دير تر از نيمه شعبان مي اومد (يعني 17 شعبان ). منم با دلهره فراوان بهش زنگ زدم و ازش خواستم كه دو روز زود بياد اما اونم مادرش مريض شده بود و بايد به تهران منتقلش مي كرد . خلاصه خيلي ناراحت شدم تا يك روز قبل از ميلاد بازم ناراحت و نگران  از اينكه نتونم برم خدمت آقا هر چند آقا در دلهاي جووونا جاي داره ..اما جمكرانش يه چيز ديگس ...

دوستم بهم زنگ زد و گفت حال مادرش خوب شده و داره مياد و به من گفت كه ميتونم برم . سريع اومدم ترمينال سنندج و سوار اتوبوس قم شدم و به سمت ميعادگاه عاشقان ، جمكران منتظران راه افتادم و اينطوري شب ميلاد تو جمكران بودم . تا رسيدم خونه ،مادرم از مشهد بهم زنگ زد و گفت  كه دو روز ديگه ميان قم . من شب جمكران بودم . اون شب خيلي رويايي بود . از همه شهراي ايران خدمت آقا اومده بودن .

ساعت 2 شب به سمت خونه اومدم و روز بعد خدمت بي بي حضرت معصومه (س) رفتم و بي اختيار دلم برا كرم يه آقايي تنگ شد كه از طوس منو صدا مي زد . دلمو روانه مشهدالرضا كردم و خودم راه افتادم . خونه بهم زنگ زدن و گفتن تو جاد سمنان هستن و دارن بر مي گردن . منم گفتم دارم مي رم مشهد . رفتم اونجا و باور كنيد نمي دونيد كه چقدر خوش گذشت .

تازه خواستم ازداوج كنم اما نمي دونم چرا نشد . البته قسمت نشد .

چند قطعه عکس  از شب و روز بعد از نیمه شعبان ۱۳۸۶:

یاران مهدی بی نام و نشانند

اینم از شب میلاد مهدی زهرا و حرم حضرت معصومه (عج)

براي ديدن بقيه عكسها به وب  پارسالي من با نام عطر بارون سري بزنيد :

http://www.atrebarun.blogfa.com/8606.aspx